Het leed was geleden... de wind nam steeds verder af, en (nog belangrijker) de golfslag ook. De nacht van zondag op maandag werd de scheepaartroute gekruist, weinig slapen dus. Wind rommelig, ik rommelig, boot rommelig. De puinhoop in de voorkajuit viel mee, geen water op de vloer. Ik vroeg me af waar dat gebleven was, maar toen er zout water uit de kraan kwam wist ik het... Toch iets gescheurt, waardoor er zout water in de (geintegreerde) tank is gelopen. Nou ja, zien we later wel. Ik heb genoeg water in jerrycans. Maandag ochtend 06:15 UTC...wind weg. Ik ben (weer) door de wekker heengeslapen, wordt wakker van geklapper van de giek. Slaapdronken naar buiten: giek tegen m'n kop. Auw. Eikel. Nog 70 mijl naar Vigo. Ik wilde toch best wel heel graag voor donker in Vigo zijn.. Motor gestart, gas erop. De autohelm was de eerste dag na Falmouth al bezweken (riem), dus dat wordt zelf sturen.. In de loop van de dag neemt de wind toe (Noord), we racen op topsnelheid naar Vigo! (Filmpje) << terug

Het zicht is ongelofelijk... 30 mijl uit de kust zie ik land. Heel bijzonder toch wel, maar het gaat geleidelijk: is dat land? neee, kan niet, zal wel vertekening van de lucht zijn. Nee, het zit er nog! Is het dan toch land?? De aanloop van Bayona.. Aan het begin van Ria de Vigo, zuidelijke deel. Verder >>